Mototraska. Rumunia_2026_Cz.6 Przełom Bicaz

Z miejscowości Poiana Negrii wyruszamy na podbój Wąwozu Bicaz po dwóch dniach. Jeden był nie planowany, ale tak lalo, że szkoda było się mordować taką jazdą. Dzięki temu, że mieliśmy pokój z balkonikiem na tą cudowną dolinę (Poliana Negrii) nie nudziło nam się wcale. Przepływające, ciężkie od deszczu czarne chmury, raz po raz odsłaniały szczyty otaczających dolinę gór. Piękne i wciągające widowisko. Trudno ukryć, że byliśmy na małym cukrowym dopingu z lokalnego sklepiku, który się mieścił na parterze budynku, w którym znajdował się pensjonat. Właścicielka, starsza pani bardzo życzliwa, poczęstowała nas obiadem, żebyśmy nie musieli jeździć i kombinować prowiantu a my w rewanżu wykupiliśmy prawie wszystkie napoje z lodówki w sklepiku.
Ze względu na właścicieli i otaczające pensjonat krajobrazy "muszę tu wrócić"
Droga do "przełomu Bicaz" minęła nam dziwnie szybko. Pewnie to skutek dwudniowego "leżakowania". Sam Wąwóz to naprawdę mega przeżycie. Fakt, że w lipcu ciężko tam zaparkować, ale ja tam kiedyś jeszcze wrócę i nie w okresie wakacyjnym.
Sam przejazd też robi mega frajdę.
Uff, ten półmrok w środku dnia...
Z wąwozu już rzut beretem do Gheorgheni (węg. Gyergyószentmiklós) (– miasto w Rumunii, w okręgu Harghita, w Siedmiogrodzie. Liczy 22 tys. mieszkańców (2006)) gdzie mamy następny nocleg.