Szlakiem bytowskich jezior lobeliowych

Dodano 25 listopada 2010 przez plik GPX
  • Opis
  • Mapa
  • Punkty

Kod trasy

1522
Pobierz trasę w aplikacji
Wpisz kod w wyszukiwarce

Informacje

  • Rodzaj aktywności: Piesza wycieczka
  • Stopień trudności: Łatwy
  • Gwiazdki:  3.5
  • Dystans: 3,5 km
  • Czas trwania: 0 h 44 min
  • Średnia prędkość: 4,74 km/h
  • Przewyższenie: 21,63 m
  • Suma podejść: 49,51 m
  • Suma zejść: 58,16 m
  • Data: 10 lipca 2010
  • Lokalizacja: Polska, pomorskie, Pomysk Wielki
2535
Jezioro lobeliowe
Jezior tego typu jest w Polsce tylko 155, z czego 151 znajduje się na Pomorzu. Poza naszym krajem w Europie jeziora lobeliowe występują jeszcze w Norwegii, Finlandii, Danii i Szkocji. Usytuowane w obniżeniach terenu, bezodpływowe, naturalne zbiorniki wodne dawniej otoczone były borami sosnowymi, dąbrowami czy buczynami. Tam gdzie lasy zostały zamienione na pola uprawne, niebezpieczne substancje, tj. nawozy czy środki ochrony roślin, dostają się do wody, powodując nieodwracalne zmiany. Kwaśny odczyn, niewielka ilość soli, skąpożywność, przezroczysta woda i piaszczyste dno są cechami charakterystycznymi jezior lobeliowych. Swoją nazwę zbiorniki te zawdzięczają lobelii jeziornej. Towarzyszą jej często porybliny, jeziorny i kolczasty, oraz brzeżyca jednokwiatowa. Wszystkie cztery gatunki są objęte ochroną gatunkową, a szczególnie poryblin z powodu bardzo rzadkiego występowania. W najczystszych jeziorach lobeliowych występują razem trzy pozostałe gatunki. Wszystkie należą do roślin wskaźnikowych jezior lobeliowych, gdyż są bardzo czułe na wszelkie wahania parametrów fizyczno-chemicznych wody. Żyją w bardzo czystych jeziorach, miękkowodnych i jałowych, więc nawet niewielki dopływ zanieczyszczeń powoduje, że roślinność ta ginie bezpowrotnie.
2536
Buczyna
W buczynie – lesie, w którego drzewostanie dominuje buk zwyczajny – sporadycznie spotkać można dęby i graby. W warstwie krzewów zobaczymy: trzmielinę zwyczajną, leszczynę pospolitą i kalinę koralową – gatunek objęty ochroną. Na terenie gminy występują dwa rodzaje buczyny: kwaśna i żyzna buczyna niżowa. Pierwsza charakteryzuje się ubogim składem gatunkowym, zwłaszcza warstwy runa leśnego. Zupełnie inaczej wygląda runo w żyznej buczynie niżowej. Zachwyca ono swoim wyglądem szczególnie wczesną wiosną, kiedy na drzewach nie ma jeszcze liści. Wiosenne geofity muszą wykorzystać ten krótki czas, gdy promienie słoneczne bez problemu docierają do podłoża, na wzrost i kwitnienie. Dlatego właśnie wtedy dno lasu pokrywa przepiękna warstwa różnorodnych kwiatów: zawilców gajowych i żółtych, groszku wiosennego oraz przylaszczki pospolitej. Kwitnie również rzadka na niżu kokorycz wątła i częściej widywany w naszych lasach wawrzynek wilczełyko. Latem, kiedy na drzewach rozwijają się liście, ilość światła dochodzącego do najniższej warstwy buczyny znacznie się zmniejsza. W powietrzu można wyczuć wilgoć i chłód, ponieważ w buczynie wytwarza się specyficzny mikroklimat. Wtedy pełnię rozwoju osiągają: rosnący w rejonie źródlisk skrzyp olbrzymi, naparstnica zwyczajna, marzanka wonna i konwalijka dwulistna, zaś na liściach wawrzynka pojawią się liście i owoce.
2537
Rośliny wskaźnikowe jezior lobeliowych
Wspominane już lobelia jeziorna, poryblin jeziorny, poryblin kolczasty i brzeżyca jednokwiatowa to rośliny wskaźnikowe jezior lobeliowych, a zarazem tzw. gatunki reliktowe, będące pozostałością flory z minionych epok geologicznych. Wszystkie wymienione gatunki są objęte ścisłą ochroną gatunkową i znalazły się w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin Ginących. Lobelii zawdzięczamy nazwę najcenniejszych jezior w regionie. Delikatna roślina rosnąca w odległości do 2 m od brzegu jeziora, osiąga wysokość do 70 cm. Pod wodą znajdują się rozetki liści, które wiosną wypuszczają pęd kwiatowy ponad powierzchnię wody. W czerwcu i lipcu na łodygach pojawiają się bladoniebieskie kwiaty. Każda roślina ma szansę zakwitnąć tylko raz, po wydaniu nasion – obumiera. Cała roślina jest trująca. W dobrze zachowanych jeziorach lobeliowych gatunek ten porasta pierścieniem brzegi jeziora. Oba gatunki poryblinów są paprotnikami. Poryblin jeziorny rośnie na wodach o głębokości nawet do 4 m. Znacznie rzadszy poryblin kolczasty rośnie do głębokości 0,1–1,8 m, często razem z lobelią i kolejnym gatunkiem – brzeżycą jednokwiatową. Brzeżyca jest rośliną z rodziny babkowatych. Może rosnąć nie tylko w wodzie, ale również na odsłoniętych brzegach.
Ścieżka przyrodnicza prowadzi przez lasy na południe od Pomyska Wielkiego. Po drodze można podziwiać m.in. dwa jeziora: Głęboczko i Stary Staw. Trasę oznakowano kolorem czerwonym.

Dojazd do ścieżki

Parking, na którym zaczyna się spacer, znajduje się przy drodze z Pomyska do Rzepnicy, w sąsiedztwie jeziora Stary Staw. Można tu dotrzeć także pieszo – idąc niebieskim szlakiem od strony jeziora Jeleń na wschód.
Trasę poleca
UM Bytów

Na tej trasie przyda Ci się mapa dostępna w naszej aplikacji

Mapa Województwo Pomorskie
Województwo Pomorskie - mapa turystyczna w aplikacji Traseo

Mapa całego  województwa pomorskiego  z aktualnym przebiegiem dróg. Opisano ich numerację i kilometraż, zaznaczono również stacje paliw. Miejsca ciekawe, warte odwiedzenia podkreślono kolorem żółtym. Mapa posiada opisaną siatkę geograficzną WGS 84...

Mapa Pomorskie. Zamki i pałace
Pomorskie. Zamki i pałace - mapa turystyczna w aplikacji Traseo

Mapa województwa pomorskiego na której zaznaczono za pomocą ilustracji zamki, dwory i pałace w województwie pomorskim. Mapa zawiera aktualną sieć dróg. Łącznie uwzględniono 121 miejsc wartych odwiedzenia.

Mapa Kaszuby dla aktywnych
Kaszuby dla aktywnych - mapa turystyczna w aplikacji Traseo

Mapa obejmuje Kaszubski, Wdzydzki i Zaborski Park Krajobrazowy oraz Park Narodowy Bory Tucholskie. Najważniejsze miejscowości które znalazły się namapie to: Kartuzy, Ostrzyce, Szymbark, Bytów, Kościerzyna, Brusy, Swornegacie, Charzykowy, Chojnice i...

Wasza ocena: 2.0 (3 głosy)

Skomentuj

Zaloguj się, aby komentować i oceniać trasy
boulinek11
18 grudnia 2012 boulinek11 napisał:
Naprawde sporo tras.
Rowerem po Roztoczu
Moja mapa 0