Turbina wiatrowa w Rębielicach Królewskich – eksperymentalna konstrukcja energetyczna opracowana przez Józefa Antosa, zbudowana w Polsce w celu wytwarzania energii elektrycznej z wiatru. Pomimo ukończenia budowy, turbina nigdy nie została uruchomiona z powodu braku odpowiedniej prądnicy. Po śmierci konstruktora w 2009 roku obiekt popadł w ruinę: wirnik ustawiono bokiem do najsilniejszych wiatrów, a wiele elementów uległo uszkodzeniu. Konstrukcja znajduje się w Rębielicach Królewskich, jest oznaczona lokalizacyjnie dla celów turystycznych, a jej próby uruchomienia zostały udokumentowane w materiałach wideo z 2010 roku.
Józef Antos (1932–2009) – samouk, konstruktor i ślusarz z Rębielic Królewskich. Przez czterdzieści lat prowadził własny warsztat, zyskując opinię człowieka potrafiącego wykonać niemal każdą maszynę. Zainteresowanie energetyką wiatrową pojawiło się u niego w 1978 roku, gdy przeczytał artykuł o amerykańskiej elektrowni wiatrowej
Konstrukcja Antosa miała działać już przy prędkości wiatru 0,5 m/s, podczas gdy tradycyjne trzyłopatowe turbiny uruchamiały się dopiero przy 4 m/s. Dzięki temu montaż turbin według jego projektu możliwy byłby w każdym miejscu. Na podstawie obserwacji twórca stwierdził, że w czerwcu i lipcu występuje około 50 wietrznych dni, co pozwalałoby elektrowni pracować około 260 dni w roku. Nawet w rejonach o słabym wietrze możliwe byłoby wytwarzanie taniej energii. Szacował, że jedna turbina może wytworzyć około 24 tys. kWh na dobę, a jedna taka elektrownia mogłaby rocznie zasilać ok. 700 gospodarstw domowych
Antos przez kilka lat zbudował i przetestował wiele małych turbin wiatrowych, ostatecznie decydując się na projekt, który radykalnie różnił się od popularnych typów wiatraków. Następnie zbudował monumentalny wiatrak, jeden z największych w Europie. Samodzielnie przygotował maszyny i urządzenia potrzebne do wzniesienia konstrukcji. Wiatrak składano na miejscu, elementy unoszono przy użyciu małej windy. Całość przedsięwzięcia miała kosztować ok. 1 mln zł (w 2003 roku koszt budowy już wynosił ok. 700 tys. zł). Wynalazkiem Antosa interesowali się inwestorzy, rozważając zakup jego autorskiej turbiny, jednak ostatecznie nie doszło do zawarcia żadnej transakcji.
Pomimo zakończenia budowy, wiatrak nigdy nie został uruchomiony z powodu braku odpowiedniej prądnicy. Po śmierci konstruktora turbina zaczęła stopniowo popadać w ruinę. Wirnik został ustawiony bokiem do najsilniejszych wiatrów, jednak w zablokowanej konstrukcji wiele łopatek uległo złamaniu, a liczba metalowych elementów w turbinie systematycznie zmniejsza się. Pogarszający się stan techniczny obiektu wskazuje, że w przyszłości może dojść do jego rozbiórki. W Rębielicach Królewskich ustawiono znaki wskazujące dokładną lokalizację turbiny, a w Internecie dostępne są nagrania z 2010 roku, które dokumentują próbę jej uruchomienia i pokazują, że przy średnim wietrze łopaty poruszają wirnikiem, jednak słychać wyraźny hałas wynikający z domowej jakości wykonania i wieloletniego zmęczenia materiału w nadbudowie
Specjaliści twierdzili, że przy tak słabym wietrze, jak w Rębielicach Królewskich, przedsięwzięcie jest skazane na niepowodzenie. Mimo to Antos nie rezygnował i prowadził prace nad budową swojej turbiny[2]. Stanisław Niewczas (emerytowany inżynier konstruktor z Politechniki Warszawskiej), ocenił projekt turbiny jako niemożliwy do realizacji w praktyce z powodu nieusuwalnych wad konstrukcji. Antos chciał zbudować wiatrak bez przekładni, łącząc koło wiatraka bezpośrednio z prądnicą
Komentarze
NA TYCH TRASACH PRZYDA CI
SIĘ MAPOPRZEWODNIK LUB MAPA Z NASZEJ APLIKACJI
MAPA TURYSTYCZNA W APLIKACJI TRASEO
Rowerowy Szlak Orlich Gniazd
Szlak Orlich Gniazd to „rowerowy klasyk”. Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych szlaków rowerowych w kraju, cieszącym się ugruntowaną renomą i dużą popularnością zarówno wśród rowerzystów o sportowym zacięciu, jak i miłośników turystyki rowerowej. Aktualny na rok 2020 i szczegółowy przebieg szlaku pokazano na mapach, które poza pełną treścią turystyczną, uwzględniają istotne dla rowerzystów informacje dotyczące rodzaju nawierzchni dróg, którymi przebiega szlak. Ukształtowanie terenu wymuszające podjazdy i zjazdy ilustrują profile trasy. Informacje o trasie uzupełniają zwięzłe opisy techniczne. Prezentację szlaku wzbogacają oczywiście treści krajoznawcze, wplatane w opis szlaku zgodnie z kierunkiem poruszania się rowerzystów. Całość trasy została podzielona na 13 arkuszy map (plus powiększenie fragmentu trasy w rejonie Złotego Potoku), tworzących jakby umowne odcinki. Przy czym podział ten wynika wyłącznie z zasięgu poszczególnych arkuszy, i nie należy go kojarzyć z realnymi etapami przejazdu. Żeby ułatwić czytanie mapy, poszczególne arkusze map zostały tak poobracane, aby były ułożone przed użytkownikiem zgodnie z kierunkiem jazdy. W związku z tym północ, wyraźnie oznaczona na mapach, wskazuje różne kierunki, a nie górę mapy, jak ma to miejsce przy klasycznych mapach. Opomiarowanie dystansu na mapie odnajduje odzwierciedlenie w tekście i ułatwia identyfikację opisywanych miejsc na mapie. Ostatni punkt pomiarowy na danym arkuszu ma zawsze powtórzenie na mapie kolejnego odcinka. W kolorze niebieskim przedstawiamy kilometraż trasy w kierunku przeciwnym. Żeby ułatwić planowanie przejazdu zaproponowaliśmy gotowe rozwiązania podziału trasy szlaku na etapy dzienne, wskazując miejscowości wraz z listą noclegów, gdzie najlepiej zrobić odpoczynek. Mając na uwadze nastawienie i możliwości kondycyjne rowerzystów - od sportowego po zupełnie rekreacyjną turystykę rowerową- zaproponowaliśmy do wyboru podział trasy na: 2-3-4-5 etapów dziennych. Mapę offline można zakupić w aplikacji Traseo na urządzenia mobilne. Rok wydania 2020
MAPA TURYSTYCZNA W APLIKACJI TRASEO
Okolice Częstochowy
Mapa Częstochowy i okolic obejmuje swym zasięgiem zachodnie okolice Częstochowy, a w nich Park Krajobrazowy Górnej Liswarty, powiat lubliniecki, zawiera sieć dróg z numeracją, granice gmin oraz bogatą treść turystyczną: szlaki piesze i rowerowe, ścieżki przyrodnicze, zabytki, ciekawe miejsca i przyrodniczą - granice rezerwatów, pomniki przyrody. Zawiera nazwy ulic w miejscowościach.
MAPA TURYSTYCZNA W APLIKACJI TRASEO
Jura Krakowsko-Częstochowska - część północna
Mapa przedstawia północną część jury Krakowsko-Częstochowskiej - obszar usiany skalnymi ostańcami z wąwozami i płaskowyżami. Są tu też zamki i pałace. Zasięg mapy wyznaczają: Częstochowa Koniecpol, Zawiercie, Miasteczko Śląskie. Gęsta sieć szlaków turystycznych, które umożliwiają dogodne dotarcie do wszystkich najciekawszych zakątków. Wszystkie szlaki (piesze, rowerowe, konne) posiadają między punktami węzłowymi odległości– dzięki temu można zaplanować wycieczkę.
Mapa przygotowana wyłącznie w wersji cyfrowej – brak dostępnej wersji papierowej.
Mapa Jury Krakowsko-Częstochowskiej, fragmentu położonego bliżej Częstochowy. Zasięg mapy wyznaczają miejscowości: Częstochowa, Blachownia, Pajęczno, Radomsko. Zaznaczono tu szlaki piesze, rowerowe i konne wraz z zaznaczonymi odległościami. Mapa została wydana jedynie w formie cyfrowej - brak dostępnej wersji papierowej.
MAPA TURYSTYCZNA W APLIKACJI TRASEO
Jura Krakowsko-Częstochowska
Jura Krakowsko-Częstochowska to wyjątkowy i niepowtarzalny region w naszym kraju. Może poszczycić się ogromną liczbą różnorodnych skał i ostańców, oplecionych siecią dróg wspinaczkowych. Jej podziemny świat tworzą tysiące jaskiń oraz grot. Ukształtowanie terenu z wąwozami, płaskowyżami i łagodnymi wzgórzami, bogactwo zabytków oraz zagospodarowanie korzystnie wpływają na rozwój turystyki. Niezmiernie istotna jest gęsta sieć szlaków turystycznych, które umożliwiają dogodne dotarcie do wszystkich najciekawszych zakątków. Nie brakuje tu licznych stadnin i ośrodków jeździeckich, umożliwiających uprawianie turystyki konnej.
Mapa Jury Krakowsko-Częstochowskiej łączy Kraków z Częstochową a jej zasięg wyznaczają: Mstów na północy, Częstochowa i Trzebinia na zachodzie, Siewierz i Alwernia na południu oraz Kraków na wschodzie. Rok wydania 2024
MAPA TURYSTYCZNA W APLIKACJI TRASEO
Wyżyna Wieluńska
Mapa przedstawia region geograficzny w południowej Polsce, rozciągający się pomiędzy Wieluniem a Częstochową. Zasięg mapy wyznaczają: Osjaków na północy, Radłów na zachodzie, Lubliniec na południu i Częstochowa na wschodzie. Obszar mapy obejmuje: Wieluń, Działoszyn, Pajęczno, Kłobuck, Blachownię i Częstochowę. Obszar ten charakteryzuje się zmiennym krajobrazem – od rozległych równin po wzniesienia sięgające 300 m n.p.m., skały wapienne i jaskinie. Najcenniejsze fragmenty Jury objęte są ochroną w postaci Załęczańskiego Parku Krajobrazowego i Parku Krajobrazowy Dolina Górnej Liswarty. Dużą atrakcją w regionie są doliny rzek: Warty i Liswarty. Popularnością cieszą się tu spływy kajakowe. Jest to atrakcyjny teren na wycieczki piesze i rowerowe.
