Bieszczady / Bukowiec - Beniowa - Sianki, źródła Sanu

Dodano 31 lipca 2016 przez aplikację Android
Bieszczady / Bukowiec - Beniowa - Sianki, źródła Sanu
  • Opis
  • Mapa
  • Punkty

Kod trasy

82981
Pobierz trasę w aplikacji
Wpisz kod w wyszukiwarce

Informacje

  • Rodzaj aktywności: Rower górski
  • Stopień trudności: Średni
  • Gwiazdki:  6.8
  • Dystans: 21,4 km
  • Czas trwania: 5 h 5 min
  • Średnia prędkość: 4,2 km/h
  • Przewyższenie: 202,3 m
  • Suma podejść: 847,3 m
  • Suma zejść: 828,1 m
  • Data: 30 lipca 2016
  • Lokalizacja: Sianki Beniowa bieszczady
490282
jedziemy
490283
wracamy
490284
to se on
490285
parking
490708
punkt widokowy
490709
łąki na pograniczu
490710
koniec trasy
490711
przed punktem widokowym
490712
panorama na ukraine
490713
altana
490714
koniec drogi i początek trasy pieszej
490715
widok na miejsce gdzie były Sianki
490716
20160730_110005
490717
panorama na Użok
490718
20160730_112904
490719
20160730_085155
490720
JPEG_20160730_120555_706649839
688021
JPEG_20160730_125813_104259470
688022
20160730_111159
688023
JPEG_20160730_125623_-1230477597
688024
JPEG_20160730_121710_-1412978046
688025
JPEG_20160730_121651_188566952
688026
JPEG_20160730_121539_-1131233096
688027
JPEG_20160730_123324_-211222276
Bukowiec. Wieś została lokowana w 1580 na prawie wołoskim i stanowiła początkowo własność Kmitów. Uległa wysiedleniu 2 czerwca 1946. Pozostała zabudowa i infrastruktura zostały do 1956 zupełnie rozebrane. Ostatnie pozostałości po Bukowcu zostały w latach 80. ubiegłego wieku wymazane przy pomocy materiałów wybuchowych. Drewniana greckokatolicka cerkiew pw. Objawienia Pańskiego z 1910, została zniszczona w 1935.
W 1943 Bukowiec zamieszkiwały 529 osoby (w 124 domach mieszkalnych).
Dane z 1921:
355 osób wyznania greckokatolickiego
9 wyznania mojżeszowego

Beniowa. wyludniona po polskiej stronie granicy z Ukrainą wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Lutowiska, nad rzeką San. Do 1934 roku odrębna gmina jednostkowa, a w latach 1934-1945 gromada w zbiorowej gminie Sianki, należącej do powiatu turczańskiego w woj. lwowskim.
Nazwa wsi pochodzi od imienia Benedykt, pierwszego osadźcy. Wieś lokowana na prawie wołoskim ok. roku 1537 przez ród Kmitów. Piotr Kmita Sobieński do 1553 r. dziedziczy Beniową, a po jego śmierci bezdzietna wdowa Barbara Kmita z Herburtów. Po jej śmierci w 1580 r. brat Stanisław Herburt. W roku 1709 wioska została spalona przez cofających się Szwedów (III wojna północna). Do 1772 województwo ruskie, ziemia sanocka. W 1945 r. miejscowi Ukraińcy zostali wysiedleni na mocy polsko-radzieckiego porozumienia na Ukrainę w ramach wymiany ludności, a wieś została całkowicie spalona w czasie tzw. "akcji żniwnej" przeprowadzonej przez oddziały UPA.
Byli mieszkańcy Beniowej mieszkają obecnie w okolicach Stryja oraz na Wołyniu. Od jesieni 1939 roku przez wieś przebiegała granica między Niemcami a ZSRR. Po roku 1951 wieś została formalnie podzielona między Polskę a Związek Radziecki.
W 1921r Beniową zamieszkiwały 582 osoby (w 97 domach mieszkalnych):
497 wyznania greckokatolickiego
73 wyznania mojżeszowego
9 wyznania rzymskokatolickiego
3 wyznania ewangelickiego

SIANKI. opuszczona miejscowość, położona nad Sanem w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Lutowiska na obszarze Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Obecnie jest to tzw. obręb geodezyjny, leżący na terenie Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery "Karpaty Wschodnie". Polska część wsi jest od 1945 roku wyludniona, natomiast w Siankach (Сянки) po stronie ukraińskiej znajduje się obecnie około 100 domów i ważna stacja kolejowa na linii Użhorod−Lwów.
Wieś lokowana na prawie wołoskim w 1560 roku przez ród Kmitów. Właścicielami oprócz Piotra Kmity od 1553 r. była Barbara Kmita, w 1580 r. – rodzina Tarłów. W 1589 r. – Jadwiga Tarło, a w 1663 r. – własność wspólna Zatwarnickich, Czarnieckich, Grochowskich. Od początku XVIII w. do 1939 r. – rodzina Stroińskich.

Od roku 1905 przez miejscowość prowadzi linia kolejowa łączącą Użhorod z Samborem, jest tu dworzec kolejowy. W latach 1772-1918 pod zaborem austriackim, położona w powiecie turczańskim w austriackiej prowincji Galicja, 14 km od miejscowości Borynia, na granicy węgierskiej. Graniczyła z wsiami Beniowa, Sokoliki, Tarnawa Wyżna, Tureczki Wyżne, Butelka Wyżna, Jaworów i Użok. W roku 1880 wieś liczyła 355 mieszkańców, oraz 50 domów, zamieszkana była przez Polaków, Rusinów, Żydów i Niemców. W Siankach znajdował się także kościół i dwie drewniane cerkwie.
Przed II wojną światową wieś była znanym ośrodkiem narciarskim. Działały tu trzy schroniska turystyczne, kilka domów letniskowych, liczne pensjonaty i restauracje. Znajdowała się tu również skocznia narciarska oraz tor saneczkowy. W marcu 1936 zostało otwarte nowe schronisko narciarskie (na 150 łóżek)[4]. Był to obiekt Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X[5]. W marcu 1936 w Siankach zostały zorganizowane pierwsze narciarskie Mistrzostwa Polski klubów robotniczych[6]. Pod koniec lat trzydziestych Sianki liczyły 1500 mieszkańców[7]. Po 17 września 1939 roku przez wieś przebiegała granica między Niemcami a ZSRR. Po roku 1951 wieś została formalnie podzielona między Polskę a radziecką Ukrainę.

w 1921r Sianki zamieszkiwało 788 osób (w 117 domach mieszkalnych), w tym:
488 wyznania greckokatolickiego
177 wyznania rzymskokatolickiego
119 wyznania mojżeszowego
1938 – 1476 osób (w 193 domach mieszkalnych).

szok, ale teraz tam nie ma nic i nikogo.

Na tej trasie przyda Ci się mapa dostępna w naszej aplikacji

Mapa Bieszczady
Bieszczady - mapa turystyczna w aplikacji Traseo

Mapa Bieszczady zamyka się w granicach: Lesko i Ustrzyki Dolne na północy, Komańcza na zachodzie oraz granica z Ukrainą na wschodzie. Mapa turystyczna Bieszczad swoim zasięgiem obejmuje także część Parku Narodowego Połoniny na Słowacji, prezentuje...

Mapa Użański Park Narodowy
Użański Park Narodowy - mapa turystyczna w aplikacji Traseo

Mapa "Użański Park Narodowy" przedstawia pbszar w zachodniej Ukrainie, położony w zakątku Zakarpacia, utworzonym przez zbieg granicy Ukrainy z Polską i ze Słowacją. Obejmuje obie strony doliny górnego Użu wraz z jego źródłami – wschodni kraniec...

brak wystarczającej ilości ocen

Skomentuj

Zaloguj się, aby komentować i oceniać trasy
Rowerem po Roztoczu
Moja mapa 0