Palmanova, której plan przypomina dziewięcioramienną gwiazdę, jest jednym z najbardziej niezwykłych przykładów renesansowego „miasta idealnego”. Została zaprojektowana pod koniec XVI wieku przez Vincenzo Scamozziego na zlecenie Republiki Weneckiej. Sercem Palmanovy jest Piazza Grande – ogromny, sześciokątny plac wyłożony istryjskim kamieniem. Ma około 30 000 m², a od niego promieniście rozchodzą się ulice, tworząc niezwykle regularny i perfekcyjnie przemyślany układ urbanistyczny. Wszystko zaplanowano z wyjątkową precyzją – główne ulice mają podobną długość i szerokość, a całość najlepiej podziwiać z góry, kiedy dopiero w pełni widać charakterystyczny kształt gwiazdy. Co ciekawe, mimo idealnego planu i nowoczesnych jak na tamte czasy rozwiązań, początkowo nikt nie chciał się tutaj osiedlać. W 1622 roku Wenecjanie musieli nawet zaoferować bezpłatne działki budowlane ułaskawionym przestępcom, aby zachęcić ich do zamieszkania w nowym mieście. Dziś Palmanova liczy nieco ponad 5000 mieszkańców. Jest niewielka i spokojnie można ją zwiedzić podczas jednodniowego spaceru. Jej niezwykły układ, zachowane fortyfikacje i renesansowa historia sprawiają, że jest to miejsce naprawdę warte zobaczenia. Palmanova znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. To jedno z tych miejsc, które na pierwszy rzut oka wydają się po prostu pięknym włoskim miasteczkiem, ale dopiero poznając jego historię, odkrywamy, jak niezwykły był pomysł jego twórców.
