Rezerwat Czartowe Pole

Jeszcze do niedawna nawet by mi nie przyszło do głowy wstawiać na traseo trasy liczącej mniej nić 2 km. Aż do pobytu w Rezerwacie Czartowe Pole na Roztoczu, kiedy to przekonałem się, że trasa nie musi liczyć kilkadziesiąt kilometrów czy trwać parę godzin by być wartą zobaczenia. A zobaczenie Czartowego Pola umożliwia oznaczona kolorem niebieskim okrężna ścieżka dydaktyczna Ścieżka ta podzielona jest na dwie części i jedna część, nazwana dolną, przebiega wzdłuż głębokiej doliny rzeki Sopot oraz druga część, górna prowadzi szeroką wygodną ścieżką przez las, głównie sosnowy. otarcie do tej ścieżki ułatwia darmowy, duży parking leśny. W odległości ok. 100 m od parkingu ścieżka rozchpdzi się. W lewo prowadzi część górna, w prawo część dolna. Ja wybrałem część dolną i po przejściu kolejnych ok. 100 m drewnianym pomostem doszedłem do dna doliny, której dnem, pokonując liczne zakręty i progi wodne płynęła rzeka Sopot. Dalej ścieżka wiodła wzdłuż rzeki, prowadząc przez liczne drewniane mostki, pomosty i schody. Po przejściu ok. 500 m dochodzi się do ruin papierni oraz kolejnego mostku prowadzącego na drugą stronę rzeki. W tym miejscu mamy do wyboru dwie opcje. Opcja pierwsza to podążać dalej niebieskim szlakiem i idąc stromymi schodami wydostać się z dna doliny albo iść w górę rzeki nieoznaczoną kolorem ścieżką biegnącą wzdłuż brzegu. Ja wybrałem drugą opcję i osobiście uważam, że słuszną. Ścieżka ta biegła wzdłuż rzeki w bezpośrednim jej sąsiedztwie i w niczym nie ustępowała tej oznaczonej i podobnie jak na niej występowały tu liczne drewniane mostki, schody i platformy. Po przejściu ok. 400 m nieoznaczona ścieżka łączy się z tą oznaczoną a po kolejnych 100 m dochodzi się do rozwidlenia ścieżek na górną i dolną. Chcąc wiedzieć co mnie ominęło, skręciłem w ścieżkę górną ale po przejściu ok. 200 metrów zawróciłem w stronę parkingu, gdzie zakończyłem ten spacer. Spacer ścieżką górną przerwałem nie dlatego, że nie było tam nic ciekawego ale po prostu ta część ścieżki niczym w zasadzie się nie różniła od ścieżek i dróg w pobliskich lasach. Ścieżka górna doskonale może się sprawdzić do spaceru choćby z wózkiem dziecięcym natomiast mi zdecydowanie bardziej się podobał spacer ścieżkami znajdującymi się w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki. Podsumowując, spacer (bo wycieczką ciężko to nazwać) po Rezerwacie Czartowe Pole trudno uznać za cel całodniowej wycieczki. Przejście całej ścieżki, nawet przy wolnym tempie, nie trwa dłużej niż godzinę a jak ktoś się spieszy to wyrobi się i w pół godziny. Spacer po Czartowym Polu ma większy sens jeśli stanowi element jakieś większej wycieczki albo doskonale sprawdzi się jako przystanek na dłuższej trasie, który pozwoli zrelaksować się i rozprostować kości. Na spacer po Czartowym Polu można także wykorzystać przerwę w opadach deszczu co miało miejsce w moim przypadku. Ma to swoją zaletę albowiem turystów jest zwykle znacznie mniej ale ma i wadę albowiem pomosty, zwłaszcza te pochylone, potrafią byś śliskie i trzeba zachować ostrożność. Niezależnie jednak od okoliczności warto poświęcić te kilkadziesiąt minut Czartowym Polom.